De eerste zeebaarzen zijn gesignaleerd en gevangen in Nederland. Tijd om het zelf te proberen en op zilver te jagen!
Het was rond 20.00 uur toen Silvian, de kapitein en ik de haven uitvoeren. We wisten dat er vis moest zitten. Maar we weten ook hoe grillig zeebaars kan zijn: de ene dag is het geweldig en de dag erna helemaal niks! Alles draait om het juiste getij, het tijdstip, de stroming, de maan en de aanwezigheid van aasvis. En als de zeebaars er is, draait het om het juiste kunstaas en de juiste lijnen. Samen bepaalt dat of je op een zeebaarsfeestje belandt of naar een speld in een hooiberg zoekt. Die dag kwam het water op tot 01.00 uur, dus besloten we tot 01.00 uur te vissen. Zodra het getij kentert, valt de stroming weg en loopt het vissen meestal terug.
Rond 21.00 uur zagen we vis aan de oppervlakte in een zwakke stroming langs een paar rotsen. We gingen op zo'n 30 meter van de school voor anker en probeerden verschillende soorten kunstaas. Het eerste wat ik altijd werp is een Rapala X-Rap van 8 cm. Die werkt altijd en laat snel zien of er zeebaars zit. We vingen meteen vis en ontdekten dat het een school zeebaarzen van 20 tot 35 centimeter was. Die jonge zeebaarzen zijn echt agressief en pakken bijna alles. Dus pakte ik wat oppervlaktekunstaas en shads en bleef ik vangen tot de schemering. Ik denk dat we met z'n drieën zo'n 100 zeebaarzen vingen, voordat we wisten dat we verder moesten om grotere vis te zoeken.
Op zoek naar de grotere zeebaarzen
De zon verdween en de maan weerkaatste in het stromende zeewater, dat vol zat met kleine aasvisjes. We gingen bij een hoek voor anker en hadden het gevoel dat daar grotere zeebaarzen moesten zitten, of elk moment konden aankomen. Maar om de een of andere reden kregen we geen enkele aanbeet, niet op oppervlaktekunstaas, niet op shads en niet op pluggen. Net toen we ons afvroegen wat de nacht zou brengen, hoorden we vis jagen vlak bij de rotsen. DAAR GAAN WE!
Zodra mijn kunstaas het water raakte, kreeg ik een harde aanbeet! Na een mooie dril landde ik de eerste echt goede zeebaars van de nacht in de boot.
De Rapala X-Rap in Hot Head, met zijn oranje kop, is absoluut een van mijn favoriete kleuren!
Na deze vis waren we weer helemaal terug! We vingen grotere vissen dan de school zeebaarzen van eerder. Een teken dat we op de juiste plek zaten, op het juiste moment, met de juiste set-up.
In het volledige donker werkt goed zichtbaar kunstaas! De X-Rap in Silver Fluorescent Chartreuse UV.
Op de foto hierboven zie je een heel gebruikelijke manier waarop een zeebaars gehaakt raakt: ze proberen de aasvis met hun kop te verdoven. Eerder die avond schoot een kleine zeebaars mijn oppervlaktekunstaas een meter de lucht in toen hij zijn prooi probeerde uit te schakelen. We voelden heel veel tikken op onze hengels van jagende zeebaarzen.
Naarmate de nacht vorderde, zagen we een paar grote vissen aan de oppervlakte jagen. Tijd om voor een echte grote te gaan! Ik probeerde de Rapala Precision Xtreme Pencil Saltwater. Dat is kunstaas voor 'walking the dog', ideaal voor dit soort momenten.
De Precision Xtreme Pencil is geen kunstaas om de hele dag mee te werpen. Het is kunstaas dat je altijd bij je hebt en inzet op het juiste moment. Dan kan het een echt succes worden, zoals bij deze zeebaars van meer dan 60 cm!
Share:
Review over de GT-BIO serie voor zeebaars vissen!