Łowienie w toni to coraz popularniejszy sposób na duże ryby. Część wędkarzy woli łowić nocą, bo aktywność dużych ryb jest wtedy często lepsza niż za dnia. Juul Steyn to bardzo doświadczony przewodnik z Amsterdamu, który pokaże nam, jak się to robi.
Najpierw wyjaśnimy pokrótce, czym jest pelagiczne poszukiwanie ryb, dość nowa metoda łowienia (często) większymi przynętami, cięższymi ciężarkami i mocniejszym sprzętem niż klasyczne pionowanie. Dziś robi się to z drogimi echosondami takimi jak Humminbird, Lowrance i Garmin. Juul Steyn wyposażył swoją łódź w Livescope od marki Garmin, razem z kilkoma ekranami. Dzięki temu zarówno on, jak i klient łatwo widzą, co czai się w głębinie.
Dokładnie na środku, na dole, widzisz moją przynętę na tej echosondzie Garmin.
Każda marka echosond inaczej nazywa swój obraz ‘live’. A dla tych, którzy dopiero zaczynają z takimi echosondami: to sonda o tak wysokiej częstotliwości, że pozwala zobaczyć, co ryba robi pod wodą. Na ekranie widzisz nawet własną przynętę. I tu zaczyna się najciekawsze!
Skoro echosonda pozwala znaleźć rybę, wiesz też, na jakiej głębokości stoi, w którą stronę płynie, a często i jakiej może być wielkości! Możesz podejść do ryby przynętą, a nawet zobaczyć, jak ją chwyta w momencie brania. Ta gra w podchody bywa bardzo skuteczna, ale i frustrująca. Nauczyłem się, że 9 na 10 ryb interesuje się przynętą tylko przez chwilę, a potem wraca w głębinę albo odpływa w innym kierunku. Odsetek ryb, które faktycznie atakują, jest bardzo mały i właśnie dlatego ta zabawa tak wciąga!
No to opowiedzmy o naszej nocy!
Zaczęliśmy około 19:00 na wodach pod Amsterdamem. To teren Juula i zna swoje miejscówki aż za dobrze. Wsiedliśmy na jego aluminiową łódź Siegersma i ruszyliśmy! Najpierw pokazał nam wszystkie szczegóły, które da się wypatrzyć na Livescope, i dość szybko zobaczyliśmy rower oraz zatopioną łódź. Potem dopłynęliśmy w miejsce, gdzie stało kilka ryb. Czas opuścić przynęty i spróbować: zacząłem od gumy typu V-tail. Zaletą jaskółki jest naprawdę mały opór wody, więc dużo łatwiej kontrolujesz przynętę.
Podeszło kilka okoni, mocno zainteresowanych tym, co się tam na dole dzieje, ale brań nie było. Juul powiedział, że zwykle tak bywa, tylko że to nie te ryby, o które nam chodzi! Celujemy w sandacza i szczupaka. Chyba jakieś 20 metrów dalej pojawił się naprawdę duży sygnał. Tak mnie poniosło, że podszedłem do niego za szybko i zniknął równie błyskawicznie, jak się pojawił na ekranie. Przepadł... Po jakimś czasie szukania, znajdowania i płoszenia uznaliśmy, że pora przenieść się na większą wodę i spróbować szczęścia tam!
Na pierwszej miejscówce Silvian opuścił Dagshada w kolorze Green Mamba i w dwie sekundy miał branie! Nie był na nie gotowy i ryba zeszła! Dobra lekcja, żeby zawsze trzymać skupienie, bo nigdy nie wiesz, kiedy ryba chwyci przynętę. Juul przeprowadził nas dziobowym silnikiem elektrycznym nad kilkoma przeszkodami.
Przeszkody przy dnie po prawej stronie.
Właśnie przy tych przeszkodach znaleźliśmy ryby. Nie minęło wiele czasu, aż na moim ekranie pojawił się dobry sygnał i widziałem, że ta ryba interesuje się moją przynętą. BRANIE! Gdy tylko zobaczyłem, jak chwyta gumę, poczułem, że szczytówka idzie w dół. Zaciąłem i udało mi się położyć w łodzi Juula mojego pierwszego sandacza złowionego w toni. Wypięliśmy rybę, zrobiliśmy zdjęcie i wróciła do wody. W końcu przy gatunkach słodkowodnych lubię stosować zasadę Catch & Release.
Pierwsza ryba tej nocy!
To było niesamowite przeżycie! Szukanie, znajdowanie i podchodzenie tych ryb! Kiedy uda się je namówić na branie, satysfakcja jest ogromna. Wygląda to łatwo, ale jak mówiłem wcześniej: 9 na 10 ryb się odwraca. Droga echosonda nie zawsze się więc opłaca. Wyobrażasz sobie w ogóle łowienie tam bez echosondy i brak wiedzy o tym, co przez cały dzień albo całą noc szło za Twoją przynętą? Pewnie to cała masa ryb, o których nie miałeś pojęcia! O to też toczy się sporo sporów: że takie echosondy zabijają klimat wędkowania. Częściowo się z tym zgadzam, bo niewiele zostaje z wyobraźni. Z drugiej strony ta echosonda uczy Cię mnóstwa o rybach i o tym, jak łowić swój gatunek.
Uważam, że musimy szanować każdego i jego sposób łowienia, bo jeśli nie podoba Ci się dany styl, po prostu tak nie łów! Albo jeszcze lepiej: spróbuj i przekonaj się, co o tym myślisz!
Dobra, wracamy do łowienia!
Z większych wód wyciągnęliśmy sporo sandaczy!
W miarę jak noc mijała, udało nam się złowić sporo ładnych sandaczy. A nawet naprawdę dużego okonia na Dagshada 16 cm z główką jigową 50 g, która moim zdaniem jest za duża jak na wielkość tego okonia! Najwyraźniej był wystarczająco głodny!
Co za ryba!
(Dagshad jest dostępny w sklepie)
Zaledwie 10 minut później Juul opowiadał o różnych typach przynęt, których używa. Dał nam świetny wgląd w to, co moglibyśmy zaprojektować pod ten rodzaj łowienia. Gdy słuchaliśmy ciekawych historii Juula, szczytówka Silviana podskoczyła o pół metra do góry. Udało mu się zaciąć i wyjąć sandacza do łodzi! To znaczy, że ryba czaiła się pod przynętą i przy ataku całkowicie ją podniosła! Takie brania są dość rzadkie i naprawdę fajnie było to zobaczyć.
Zadowolona mina!
Mieliśmy świetną noc na wodzie i przyszła pora wracać na brzeg. Dużo się śmialiśmy, dużo się nauczyliśmy i dużo złowiliśmy! Jeszcze raz dzięki, Juul, jesteś jedyny w swoim rodzaju!
Do zobaczenia następnym razem!
Charlie.
Share:
Humminbird Helix 10 G4N: recenzja echosondy